01
ทำไมทางใต้จึงให้ความรู้สึกต่างออกไป
การเยือนแทนซาเนียครั้งแรกส่วนใหญ่ไปตามวงจรเหนือ ทารังกิเร งอรองโกโร และเซเรนเกติ ด้วยเหตุผลที่ดี แต่ประเทศนี้ยังมีแผนที่อีกใบ อยู่ต่ำลงมาและเงียบกว่ามาก ซาฟารีแทนซาเนียใต้เป็นประสบการณ์คนละแบบตั้งแต่ต้นจนจบ อุทยานกว้างกว่า แคมป์เล็กกว่า และจำนวนรถคันอื่นที่เจอในแต่ละวันมักเป็นศูนย์
บทความนี้พาไปรู้จัก 3 ชื่อใหญ่ของทางใต้และตะวันตก คือนีเรเร รูอาฮา และคาตาวี พร้อมกล่าวถึงมิกูมิสั้นๆ อธิบายว่าแต่ละแห่งเด่นเรื่องอะไร ไปอย่างไร ไปช่วงไหน และจะต่อทางใต้เข้ากับโปรแกรมทางเหนือหรือปิดท้ายด้วยชายหาดแซนซิบาร์ได้อย่างไร เราพยายามบอกตรงๆ ว่าเหมาะกับใคร และใครควรรอไว้ไปในทริปที่สอง
02
นีเรเร แม่น้ำรูฟิจิ เรือ และการเดินเท้า
คำถามที่เราได้ยินบ่อยที่สุดคือ นีเรเรคือเซลูส์ใช่ไหม ใช่ อุทยานแห่งชาตินีเรเรคือเขตสงวนเซลูส์เดิมภายใต้ชื่อใหม่ เซลูส์เปลี่ยนชื่อในปี 2019 เพื่อเป็นเกียรติแก่ยูลิอุส นีเรเร ประธานาธิบดีคนแรกของแทนซาเนีย แต่นักเดินทางจำนวนมากยังคุ้นกับชื่อเก่า เป็นมรดกโลกของยูเนสโกตั้งแต่ปี 1982 และเป็นหนึ่งในพื้นที่คุ้มครองที่ใหญ่ที่สุดของแอฟริกา เฉพาะส่วนอุทยานแห่งชาติกว้างราว 30,900 km² (11,930 ตารางไมล์) ใกล้เคียงขนาดเบลเยียม จึงเป็นอุทยานแห่งชาติที่ใหญ่ที่สุดในแทนซาเนีย
สิ่งที่ทำให้นีเรเรต่างคือสายน้ำ แม่น้ำรูฟิจิ แม่น้ำที่ยาวที่สุดในแทนซาเนีย คดเคี้ยวผ่านทะเลสาบและลำน้ำสาขา ซาฟารีล่องเรือช่วงปลายวันพาคุณเข้าใกล้ฮิปโปและจระเข้ในระดับสายตา พร้อมนกกระสา นกกระยาง และนกจับแมลงริมฝั่ง ช้างลุยข้ามจุดน้ำตื้น และเรือไปตามแม่น้ำได้ในที่ที่รถเข้าไม่ถึง
นีเรเรยังเป็นหนึ่งในไม่กี่อุทยานใหญ่ของแทนซาเนียที่การลงจากรถเป็นเรื่องปกติ ซาฟารีเดินเท้าออกในช่วงเช้าที่เย็นสบาย พร้อมไกด์และเจ้าหน้าที่ติดอาวุธ จุดประสงค์ไม่ใช่การตามสัตว์ แต่คือการอ่านรอยเท้า มูลสัตว์ จอมปลวก และต้นไม้ บางแคมป์มีฟลายแคมป์ปิ้ง คือการนอน 1 คืนบนเตียงสนามเรียบง่ายใต้มุ้ง ซึ่งเหมาะเฉพาะหน้าแล้ง
- ซาฟารีล่องเรือในแม่น้ำรูฟิจิและทะเลสาบ มักจัดช่วงบ่ายแก่
- เดินพร้อมไกด์และเจ้าหน้าที่ติดอาวุธ ดีที่สุดช่วงมิถุนายนถึงตุลาคม เมื่อหญ้าสั้น
- เกมไดรฟ์ผ่านป่าริมแม่น้ำ ทุ่งหญ้าโล่ง และป่ามิอมโบ
- ฟลายแคมป์ปิ้ง ในแคมป์ที่มีบริการ สำหรับ 1 คืนที่ไร้กำแพง
03
รูอาฮา ต้นเบาบับ สิงโต และแม่น้ำทราย
อุทยานแห่งชาติรูอาฮากว้าง 20,226 km² (7,809 ตารางไมล์) เป็นอุทยานแห่งชาติใหญ่เป็นอันดับสองของแทนซาเนียรองจากนีเรเร ตั้งอยู่ตรงจุดที่สัตว์ป่าแอฟริกาตะวันออกและแอฟริกาใต้มาซ้อนกัน รายชื่อสัตว์จึงต่างจากทางเหนือ คุณจะเห็นคูดูใหญ่ ซาเบิลแอนทีโลป และโรอันแอนทีโลป เนินเขามีต้นเบาบับเก่าแก่ประปราย แม่น้ำเกรทรูอาฮาไหลผ่านกลางอุทยาน และในหน้าแล้งจะหดเหลือเป็นแอ่งน้ำกับร่องทราย ซึ่งกำหนดว่าสัตว์ทุกชนิดจะไปที่ไหน
ชื่อเสียงของรูอาฮาตั้งอยู่บนผู้ล่า เชื่อกันว่าอุทยานนี้เป็นที่พักพิงของสิงโตราวหนึ่งในสิบของโลกที่เหลืออยู่ ฝูงสิงโตที่นี่ใหญ่ บางครั้งมากถึงยี่สิบตัวเรียงตามริมตลิ่ง เสือดาวพบได้บ่อยพอๆ กับเขตสงวนที่โด่งดังกว่ามาก เสือชีตาห์ล่าเหยื่อบนที่โล่ง และหมาป่าแอฟริกาเป็นความหวังที่เป็นไปได้ โดยเฉพาะเมื่อฝูงผูกพันกับรังในหน้าแล้ง แม้ไกด์ที่ซื่อสัตย์จะไม่รับประกัน
ช้างมีนับพันตัวและขุดหาน้ำในท้องน้ำแห้ง ซึ่งเป็นความสุขเงียบๆ อย่างหนึ่งของอุทยาน ค่ำคืนช่วงมิถุนายนถึงสิงหาคมหนาวได้จริง ควรพกเสื้อฟลีซ ภูมิประเทศหยาบและมีเนื้อสัมผัสกว่าทุ่งโล่งเซเรนเกติ นักเดินทางหลายคนบอกว่าที่นี่ทำให้นึกขึ้นได้ว่าทำไมจึงรักป่า
04
คาตาวี ตะวันตกอันห่างไกล
อุทยานแห่งชาติคาตาวีอยู่ไกลออกไปทางตะวันตกของแทนซาเนีย กว้าง 4,471 km² (1,726 ตารางไมล์) และตามตัวเลขที่เราใช้ในการทำงาน มีผู้มาเยือนเพียงไม่กี่ร้อยคนต่อฤดู ภูมิประเทศประกอบด้วยป่ามิอมโบ ที่ราบน้ำท่วมกว้างใหญ่ และทะเลสาบตามฤดูกาล ทั้งวันอาจไม่เจอรถคันอื่นเลย จึงเหมาะกับนักเดินทางที่เคยไปซาฟารีทางเหนือแล้วและต้องการอะไรที่ถูกจัดแต่งน้อยกว่า
ความตื่นเต้นมาพร้อมหน้าแล้ง แม่น้ำคาทูมาและทะเลสาบในที่ราบน้ำท่วมหดตัว ฮิปโปและจระเข้แออัดกันในแอ่งน้ำสุดท้าย เป็นภาพที่แน่น เสียงดัง และบางครั้งรุนแรง ฝูงควายป่ากว่าหนึ่งพันตัวมากินน้ำ ฝูงสิงโตใหญ่ตามมา และอาจเห็นโรอันแอนทีโลปกับพูกู ซึ่งเป็นสัตว์ที่อุทยานในแทนซาเนียมีไม่กี่แห่ง ช่วงที่เหมาะคือกรกฎาคมถึงตุลาคม
คาตาวีเข้าถึงได้ด้วยเครื่องบินเล็กเท่านั้น ซึ่งกำหนดรูปแบบแผน ผู้ที่ถามว่าเดินทางไปคาตาวีอย่างไร มักพบว่าอุทยานนี้เหมาะเป็นบทที่สองต่อจากรูอาฮา หรืออยู่ในวงจรตะวันตกพร้อมภูเขามาฮาเล ที่การเทรคกิ้งดูชิมแปนซีตั้งอยู่ริมทะเลสาบแทนกันยีกา หากไปเพียงจุดเดียว จะต้องบินมากสำหรับการพักสั้นๆ

05
มิกูมิและเส้นทางสายใต้
อุทยานแห่งชาติมิกูมิได้รับความสนใจน้อยกว่าเพื่อนบ้าน แต่สมควรได้รับการกล่าวถึง อยู่ห่างจากดาร์เอสซาลามทางถนนไม่กี่ชั่วโมง ที่ราบน้ำท่วมมคาตาเปิดโล่งให้ดูสัตว์ได้ง่าย จนได้ฉายาว่าเซเรนเกติแห่งภาคใต้ ช้าง อีแลนด์ สิงโต และควายป่าพบได้เป็นประจำ เป็นจุดแวะที่เหมาะสำหรับผู้ที่ชอบขับรถ
โปรแกรม Wild South บนเว็บไซต์ของเราใช้มิกูมิในแบบนี้ เชื่อมนีเรเรกับรูอาฮาทางถนน พักที่มิกูมิ 1 คืน และเดินในภูเขาอุดซุงวา ที่การเดินป่าไปสิ้นสุดที่น้ำตกซานเจและการว่ายน้ำในแอ่งน้ำ เส้นทางนี้เหมาะกับผู้ที่ชอบทิวทัศน์และไม่ว่าอะไรกับวันที่ต้องนั่งรถนาน ไม่ใช่เส้นทางลัด จึงควรเผื่อเวลาและตั้งความคาดหวังเรื่องระยะทางให้สมจริง
06
รูอาฮาหรือนีเรเร เลือกอย่างไร
นักเดินทางมักขอให้เราตัดสินระหว่างรูอาฮากับนีเรเร คำตอบตรงๆ คือสองแห่งนี้ให้สิ่งต่างกัน หากต้องการความหลากหลายในการพักสั้นๆ ทั้งเรือ การเดิน และเกมไดรฟ์ในวันเดียว นีเรเรเหมาะกว่า หากต้องการเกมไดรฟ์เชิงลึกที่เน้นผู้ล่าผ่านแดนต้นเบาบับ และยอมพักหลายคืน รูอาฮาตอบแทนความอดทน และยิ่งอยู่นานยิ่งได้มาก
การรวมสองแห่งคือวงจรใต้แบบคลาสสิก พักไม่กี่คืนริมรูฟิจิ แล้วบินไปรูอาฮา คาตาวีเป็นองก์ที่สามหากมี 1 สัปดาห์ขึ้นไป ไม่ว่าจะผสมแบบไหน เราไม่แนะนำให้อัด 3 อุทยานใน 5 วัน การบินเครื่องเล็กกินเวลา และป่าเรียกเวลาคืน แต่ละอุทยานควรพักอย่างน้อย 3 ถึง 4 คืน
- เลือกนีเรเรหากชอบสายน้ำ ซาฟารีล่องเรือ การเดินเท้า และการเชื่อมต่อง่ายกับดาร์เอสซาลามหรือแซนซิบาร์
- เลือกรูอาฮาหากชอบสิงโต หมาป่าแอฟริกา คูดู ต้นเบาบับ และภูมิประเทศดิบเถื่อน
- เลือกคาตาวีหากชอบฮิปโป ควายป่า และความห่างไกลสุดขั้ว ควรไปหลังรูอาฮา
- เพิ่มมิกูมิหากชอบขับรถและอยากลิ้มรสทางใต้แบบนุ่มนวลก่อน
07
การเดินทาง เที่ยวบินและถนน
แขกส่วนใหญ่เดินทางด้วยเครื่องบินเล็ก ซาฟารีบินเข้าแคมป์จากดาร์เอสซาลามถึงนีเรเรด้วยเที่ยวบินสั้นๆ มีทั้งเที่ยวบินประจำและเช่าเหมาลำเชื่อมนีเรเร รูอาฮา และคาตาวีตามวงจร แม้ตารางบินจะจำกัดและเปลี่ยนตามฤดูกาล นีเรเรยังเดินทางทางถนนจากดาร์เอสซาลามได้ใน 4 ชั่วโมงโดยประมาณ จึงเป็นอุทยานทางใต้ที่ง่ายที่สุด หากไม่ชอบเครื่องบินเล็ก
เครื่องบินเล็กจำกัดน้ำหนักสัมภาระเข้มงวด โดยทั่วไปราว 15 kg (33 lb) ต่อคน รวมอุปกรณ์กล้อง และต้องเป็นกระเป๋าแบบนุ่มเท่านั้น เรื่องนี้สำคัญหากคุณมาจากซาฟารีทางเหนือหรือแซนซิบาร์พร้อมกระเป๋าใบใหญ่ เราจัดการฝากกระเป๋าส่วนเกินไว้ที่จุดเริ่มต้น และเผื่อวันสำรองไว้ เพราะเที่ยวบินในป่าขึ้นอยู่กับสภาพอากาศและผู้โดยสารคนอื่น
การเดินทางทางถนนไปรูอาฮาและคาตาวียาวและขรุขระ เราแทบไม่แนะนำ เว้นแต่มีเวลาเหลือเฟือและทิวทัศน์คือจุดประสงค์ ตามตัวเลขในหน้าจุดหมายของเรา รูอาฮาอยู่ห่างจากอารูชาราว 625 km (388 ไมล์) และคาตาวีราว 1,000 km (621 ไมล์) ในทางปฏิบัติ การบินคือสิ่งที่ทำให้ทางใต้เที่ยวได้ในวันหยุดปกติ

08
ฤดูกาล ช่วงที่ทางใต้ดีที่สุด
ทางใต้คือแดนของฤดูแล้ง ตั้งแต่มิถุนายนถึงตุลาคม พุ่มไม้บางลง สัตว์รวมตัวริมแม่น้ำ และซาฟารีหน้าแล้งให้โอกาสสูงสุดสำหรับทุกอย่างที่กล่าวมา นี่คือช่วงที่ดีที่สุดสำหรับรูอาฮา และเป็นช่วงที่คาตาวีขึ้นสู่จุดสูงสุดของฮิปโปและควายป่าในเดือนกันยายนและตุลาคม นีเรเรก็ดีที่สุดในช่วงนี้สำหรับการเดินและล่องเรือใกล้ลำน้ำที่หดแคบ
กรีนซีซันตั้งแต่พฤศจิกายนถึงมีนาคมทำให้อุทยานเขียวชอุ่มและเต็มไปด้วยนก แต่สัตว์กระจายตัวและหญ้ายาวขึ้น บางแคมป์ปิด และคาตาวีแทบปิดเมื่อที่ราบน้ำท่วม เมษายนและพฤษภาคมคือฝนหนัก แคมป์ส่วนใหญ่ปิดและถนนอาจถูกน้ำพัด ซาฟารีล่องเรือของนีเรเรยังดีในเดือนเขียว จึงยืดหยุ่นที่สุดในสามแห่ง หากวันเดินทางตายตัว
09
จังหวะ กิจกรรม และรถที่น้อยกว่า
วันในทางใต้ดำเนินตามจังหวะรุ่งอรุณและพลบค่ำเช่นที่อื่น แต่ให้ความรู้สึกช้ากว่า แคมป์เล็ก มักมีเต็นท์ไม่เกินสิบสองหลัง ไม่มีรั้ว และเปิดรับเสียงของป่า เกมไดรฟ์ยาวและเงียบ และเมื่อรถที่จุดพบสัตว์น้อยลง คุณอยู่ได้นานเท่าที่ต้องการ นี่คือเหตุผลหลักที่คนกลับจากรูอาฮาแล้วพูดถึงความเงียบ
การอยู่ห่างจากเส้นทางท่องเที่ยวหลักเปลี่ยนเรื่องเล็กๆ ด้วย แคมป์อบอุ่นพอที่ไกด์จะปรับแผนวันถัดไประหว่างมื้อค่ำ และการออกเช้าหรือปิกนิกยาวในป่าตกลงกันง่าย เมื่อเทียบกับอุทยานทางเหนือ ทางใต้ให้วิธีเคลื่อนที่มากกว่า ทางเหนือ กฎอุทยานส่วนใหญ่ให้คุณอยู่ในรถ ที่นีเรเรเดิน ล่องเรือ และขับรถได้ในวันเดียว และที่รูอาฮาบางแคมป์ก็มีการเดินเช่นกัน สิ่งที่แลกคือการไม่ได้เห็นการอพยพครั้งใหญ่ ความหนาแน่นของพื้นแอ่ง และความเรียบหรูของลอดจ์ใหญ่ที่มีร้านของที่ระลึก
เหมาะกับใคร นักซาฟารีตัวยง ช่างภาพที่ไม่ชอบความแออัด คู่รักที่ต้องการความเป็นส่วนตัว และผู้ที่พร้อมสำหรับซาฟารีครั้งที่สอง ผู้มาครั้งแรกที่พาเด็กเล็ก หรือมีวันหยุดสั้นมาก มักเหมาะกับทางเหนือมากกว่า นี่ไม่ใช่ซาฟารีที่ดีกว่า เพียงแตกต่าง และสำหรับบางคน คำตอบที่ดีที่สุดคือไปทั้งสองแบบ
10
ต่อทางใต้กับทางเหนือหรือแซนซิบาร์
หากต้องการรวมแทนซาเนียเหนือและใต้ วิธีที่ง่ายที่สุดคือทริป 10 ถึง 14 วัน เริ่มทางเหนือก่อนแล้วลงใต้ เชื่อมผ่านดาร์เอสซาลามที่มีเที่ยวบินในประเทศดี พัก 3 ถึง 4 คืนในเซเรนเกติและงอรองโกโร แล้วบินลงใต้ไปนีเรเรและรูอาฮา จะได้แอฟริกาทั้งสองแบบโดยไม่ซ้ำกันเกินไป
การต่อชายหาดแซนซิบาร์เข้ากันได้ยิ่งกว่า นีเรเรอยู่ห่างจากเกาะเพียงเที่ยวบินสั้นๆ จึงทำทริปนีเรเร 2 วันจากแซนซิบาร์ได้ และโปรแกรม South to the Spice Island ของเราจับคู่รูอาฮากับนีเรเรและชายฝั่งไว้ด้วยกัน ควรเที่ยวป่าก่อนและจบที่ชายหาด เพื่อให้การตื่นแต่เช้าเกิดขึ้นตอนยังสดชื่น และเกาะคือการลงจอดที่นุ่มนวล
หากต้องการจบทางตะวันตก รูอาฮากับคาตาวีเชื่อมกันด้วยเครื่องบิน และเพิ่มภูเขามาฮาเลเพื่อดูชิมแปนซีได้ เป็นเส้นทางห่างไกล เหมาะกับนักเดินทางมีประสบการณ์ที่มีเวลา และ Lemala Safaris จะบอกตรงๆ หากการผสมใดดูทะเยอทะยานเกินวันที่คุณมี
11
เช็กลิสต์วางแผนสำหรับทริปภาคใต้
ก่อนจอง ตัดสินใจ 4 เรื่องให้ได้ เดือนที่ไป จำนวนคืนในแต่ละอุทยาน วิธีเดินทางระหว่างอุทยาน และการเดินกับฟลายแคมป์ปิ้งสำคัญกับคุณหรือไม่ แต่ละเรื่องเปลี่ยนการเลือกแคมป์ ทริปสำหรับช่างภาพอาจเพิ่มคืนที่รูอาฮา ส่วนทริปทางใต้ครั้งแรกที่จบด้วยชายหาดอาจเน้นนีเรเร
รายละเอียดเชิงปฏิบัติมีไม่มากแต่สำคัญ เตรียมเสื้อแขนยาวและกางเกงขายาวสีกลาง เพราะแมลงวันเซ็ตซีในบางส่วนของรูอาฮาและคาตาวีถูกดึงดูดด้วยสีน้ำเงินและสีดำ พกเสื้อกันหนาวสำหรับค่ำคืนช่วงมิถุนายนถึงสิงหาคม กล้องส่องทางไกลที่ดีเพราะระยะทางไกล และยากันแมลง ปรึกษาแพทย์เรื่องการป้องกันมาลาเรียล่วงหน้านานก่อนเดินทาง เพราะอุทยานอยู่ในเขตมาลาเรีย
- เดินทางช่วงมิถุนายนถึงตุลาคมเพื่อสัตว์ป่าที่ดีที่สุด และยืนยันว่าแคมป์ใดเปิดหากไปนอกช่วงนี้
- เผื่อ 3 ถึง 4 คืนต่ออุทยาน และวันสำรองสำหรับเที่ยวบิน
- แพ็กใส่กระเป๋าแบบนุ่มประมาณ 15 kg (33 lb) สำหรับเครื่องบินเล็ก
- บอกบริษัทของคุณว่าต้องการเดิน ล่องเรือ หรือฟลายแคมป์ เพราะแต่ละแคมป์ไม่เหมือนกัน
- จองล่วงหน้าสำหรับกรกฎาคมถึงตุลาคม เพราะแคมป์เล็กมีห้องไม่มาก





