01
Γιατί η δυτική Τανζανία αξίζει το ταξίδι
Οι περισσότεροι φαντάζονται την Τανζανία ως ανοιχτές πεδιάδες, ακακίες και μεγάλα αιλουροειδή. Η δύση της χώρας είναι ένας εντελώς διαφορετικός κόσμος. Κατά μήκος της όχθης της λίμνης Ταγκανίκα, δασωμένες κορυφογραμμές κατεβαίνουν απευθείας σε καθαρά νερά, και ο μόνος τρόπος για να φτάσετε είναι από το νερό ή από αέρος. Εδώ γίνεται η παρατήρηση χιμπατζήδων στην Τανζανία, και μοιάζει περισσότερο με ήσυχη αποστολή παρά με συμβατικό σαφάρι.
Δύο πάρκα προστατεύουν τους χιμπατζήδες της περιοχής. Το εθνικό πάρκο Μαχάλε είναι απομακρυσμένο, μεγάλο και άγριο, με μια κοινότητα που οι ερευνητές παρακολουθούν εδώ και δεκαετίες. Το εθνικό πάρκο Γκόμπε είναι μικρό και ευκολότερο στην πρόσβαση, και συνδέεται για πάντα με την Τζέιν Γκούντολ, της οποίας η υπομονετική παρατήρηση ξεκίνησε εκεί το 1960 και άλλαξε τον τρόπο που ο κόσμος κατανοεί τους πιο κοντινούς μας συγγενείς.
Κανένα από τα δύο δεν μοιάζει με το βόρειο κύκλωμα, και αυτό είναι το νόημα. Δεν υπάρχουν στίφη οχημάτων, ούτε σκόνη, ούτε μεγάλες διαδρομές με αυτοκίνητο. Περπατάτε, ακούτε και περιμένετε το δάσος να σας δείξει κάτι. Πολλοί επισκέπτες μάς λένε ότι μία ώρα με μια οικογένεια χιμπατζήδων τούς έμεινε στη μνήμη περισσότερο από οποιοδήποτε λιοντάρι.
02
Μαχάλε ή Γκόμπε: ποιο πάρκο σας ταιριάζει;
Η επιλογή ανάμεσα στο Mahale και στο Gombe εξαρτάται από τον χρόνο, τον προϋπολογισμό και το είδος του ταξιδιού που θέλετε. Η πεζοπορία στο Μαχάλε είναι η μεγαλύτερη, πιο άγρια και πιο απομακρυσμένη από τις δύο εμπειρίες. Εκεί ζουν περίπου 800 χιμπατζήδες και το σκηνικό είναι εντυπωσιακό: δασωμένες κορυφές, μια ακτή με λευκή άμμο και λίγοι μικροί καταυλισμοί. Είναι προορισμός από μόνος του και όχι γρήγορη προσθήκη.
Το Γκόμπε είναι πολύ μικρότερο, ένα από τα μικρότερα εθνικά πάρκα της Αφρικής, και η κοινότητα των χιμπατζήδων του είναι επίσης πολύ μικρότερη, με περίπου εκατό ζώα. Το μεγάλο του θέλγητρο είναι η ιστορία. Το να περπατάτε εκεί που κάθισε για πρώτη φορά η Τζέιν Γκούντολ, στις πλαγιές πάνω από τη λίμνη, δίνει στην επίσκεψη ένα βάρος που λίγες εμπειρίες άγριας ζωής μπορούν να συναγωνιστούν. Το Γκόμπε χωράει επίσης ευκολότερα σε σύντομο πρόγραμμα, γιατί φτάνετε σε αυτό από την πόλη Κιγκόμα.
Αν έχετε τον χρόνο και τον προϋπολογισμό για μια πραγματικά απομονωμένη διαμονή, το Μαχάλε είναι συνήθως η πιο ανταμοιβική επιλογή, με μακρύτερες, πιο ήσυχες μέρες και τη λίμνη στο κατώφλι σας. Αν σας λείπουν μέρες, ή σας ενδιαφέρει περισσότερο η ιστορία της έρευνας, το Γκόμπε είναι καλή εναλλακτική. Πείτε μας πόσο χρόνο έχετε και θα σας πούμε ειλικρινά ποιο ταιριάζει.
- Μαχάλε: απομακρυσμένο, πρόσβαση με ελαφρύ αεροπλάνο και σκάφος, λίγοι μικροί καταυλισμοί, μεγαλύτερη κοινότητα χιμπατζήδων, κολύμβηση με αναπνευστήρα από την παραλία του καταυλισμού.
- Γκόμπε: πρόσβαση με σκάφος από την Κιγκόμα, συμπαγές πάρκο με απότομα δασικά μονοπάτια, ισχυρή ερευνητική ιστορία, απλούστερη διαχείριση για σύντομο ταξίδι.
- Και στα δύο πάρκα: η παρατήρηση είναι πολύ πιθανή αλλά ποτέ δεν υπόσχεται, γι' αυτό προβλέψτε περισσότερες από μία μέρες πεζοπορίας όπου μπορείτε.
03
Πώς φτάνετε στο Μαχάλε και στο Γκόμπε
Δεν υπάρχει δρόμος για το Μαχάλε. Οι περισσότεροι ταξιδιώτες πετούν από την Αρούσα με μικρό αεροπλάνο σε προγραμματισμένη πτήση τσάρτερ, που διαρκεί περίπου τέσσερις με πέντε ώρες με μία στάση, και ολοκληρώνουν με μεταφορά σε σκάφος κατά μήκος της όχθης της λίμνης Ταγκανίκα ως τον καταυλισμό. Οι πτήσεις γίνονται συγκεκριμένες μέρες της εβδομάδας, γι' αυτό τα προγράμματα χτίζονται γύρω από αυτές, και γι' αυτό το πώς φτάνετε στο Μαχάλε, και το αν νιώθετε άνετα να πετάξετε εκεί με μικρό αεροπλάνο, είναι το πρώτο ζήτημα που λύνεται στον σχεδιασμό.
Το Γκόμπε βρίσκεται βόρεια της παραλίμνιας πόλης Κιγκόμα και ούτε σε αυτό υπάρχει δρόμος μέχρι το πάρκο. Φτάνετε στην Κιγκόμα με προγραμματισμένη πτήση και μετά ανεβαίνετε με σκάφος κατά μήκος της ακτής. Ένα γρήγορο σκάφος χρειάζεται περίπου μία έως μιάμιση ώρα, ενώ ένα πιο αργό παραδοσιακό σκάφος παίρνει σαφώς περισσότερο, γι' αυτό επιβεβαιώστε ποιο προβλέπει το πρόγραμμά σας. Πολλοί επισκέπτες διανυκτερεύουν μέσα ή κοντά στο πάρκο, ώστε η πεζοπορία να γίνει πιο άνετη.
Τα όρια αποσκευών στα ελαφρά αεροσκάφη είναι αυστηρά και συνήθως απαιτούν μαλακές τσάντες αντί για σκληρές βαλίτσες. Οργανώστε τις αποσκευές σας ανάλογα και κρατήστε τις κύριες βαλίτσες ελαφριές. Επειδή οι πτήσεις δεν αλλάζουν την τελευταία στιγμή, προτείνουμε πάντα μία εφεδρική διανυκτέρευση στην αρχή και στο τέλος αυτού του κομματιού του ταξιδιού, ώστε ένα αεροπλάνο που καθυστερεί να μη σας κοστίσει μια διεθνή σύνδεση.
04
Άδειες, κανόνες και ασφάλεια δίπλα στους πιθήκους
Η πεζοπορία ελέγχεται για να προστατεύονται τα ζώα. Οι άδειες παρατήρησης χιμπατζήδων αγοράζονται ανά άτομο και ανά πεζοπορία, και ο πάροχός σας τις κανονίζει συνήθως ως μέρος του προγράμματος, μαζί με τα τέλη του πάρκου. Οι αριθμοί είναι μικροί και σας συνοδεύει πάντα ένας ράντζερ-ξεναγός. Δεν αναφέρουμε εδώ τα τέλη, γιατί αλλάζουν, γι' αυτό ζητήστε μια ενημερωμένη προσφορά για τις ημερομηνίες σας.
Οι κανόνες της παρατήρησης χιμπατζήδων είναι απλοί και εφαρμόζονται αυστηρά. Μένετε σε απόσταση τουλάχιστον δέκα μέτρων από τα ζώα, μεγαλύτερη απ' όσο περιμένουν πολλοί, επειδή οι άγριοι χιμπατζήδες κολλούν ανθρώπινες λοιμώξεις, όπως κρυολογήματα και γρίπη, που μπορούν να είναι θανατηφόρες για μια ολόκληρη κοινότητα. Οι ομάδες κρατούνται μικρές, συνήθως περίπου έξι άτομα, και ο χρόνος σας με τους χιμπατζήδες περιορίζεται σε περίπου μία ώρα από τη στιγμή που τους βρίσκετε.
Πρέπει να φοράτε μάσκα όσο βρίσκεστε με τους πιθήκους, και οι ράντζερ θα σας δώσουν αν ξεχάσετε τη δική σας. Μην τρώτε και μην πίνετε κοντά στους χιμπατζήδες, μη χρησιμοποιείτε φλας και μην πάτε αν δεν είστε καλά, ακόμη και με ένα ελαφρύ κρυολόγημα. Οι ράντζερ θα απορρίψουν όποιον εμφανίζει συμπτώματα και ο κανόνας ισχύει και για τους οδηγούς. Δείτε τον ως μια πράξη φροντίδας για τους πιθήκους και όχι ως ταλαιπωρία.
- Κρατήστε δέκα μέτρα απόσταση, ακόμη κι αν ένας περίεργος νεαρός χιμπατζής πλησιάσει. Κάντε ήρεμα πίσω.
- Φορέστε τη μάσκα από τη στιγμή που φεύγετε από το σημείο συνάντησης των ιχνηλατών ως τη στιγμή που αφήνετε την ομάδα.
- Μιλάτε χαμηλόφωνα, μην δείχνετε και μην κοιτάτε επίμονα τα κυρίαρχα αρσενικά, και μην αγγίζετε ή προσφέρετε ποτέ φαγητό.
- Μένετε στο μονοπάτι και παίρνετε μαζί σας ό,τι φέρατε, ακόμη και χαρτομάντιλα.

05
Όρια ηλικίας και ποιοι μπορούν να πάνε
Οι αρχές των πάρκων ορίζουν ελάχιστη ηλικία για την πεζοπορία και διαφέρει ανάμεσα στα δύο πάρκα. Στο Μαχάλε το όριο είναι τα 12 έτη, σύμφωνα με τις πληροφορίες της δικής μας σελίδας για την εμπειρία Mahale, ενώ για το Γκόμπε αναφέρεται γενικά υψηλότερο, γύρω στα 15, αν και πρέπει πάντα να το επιβεβαιώνετε μαζί μας πριν κλείσετε. Μπορούν τα παιδιά να συμμετέχουν; Οι μεγαλύτεροι έφηβοι συνήθως μπορούν, τα μικρότερα παιδιά όχι, και ο κανόνας δεν διαπραγματεύεται.
Ο λόγος είναι εν μέρει υγειονομικός και εν μέρει συμπεριφοράς. Τα μικρά παιδιά είναι πιθανότερο να μεταφέρουν λοιμώξεις και λιγότερο πιθανό να μείνουν ήσυχα επί μία ώρα στο δάσος. Αν η οικογένειά σας έχει παιδιά κάτω από το όριο, ένα κλασικό σαφάρι εξορμήσεων στον βορρά ή στον νότο είναι το καλύτερο σχέδιο, και μια διαμονή δίπλα στη λίμνη μπορεί να κανονιστεί χωριστά, αν θέλετε ένα ήσυχο διάλειμμα στην παραλία για όλους.
Ενήλικοι με ορισμένα προβλήματα υγείας μπορούν συχνά να συμμετέχουν, επειδή τον ρυθμό ορίζουν οι οδηγοί και η ομάδα κινείται μόνο όσο γρήγορα πάει το πιο αργό μέλος της. Να είστε ειλικρινείς μαζί μας για τα γόνατα, την καρδιά και την αναπνοή σας. Προτιμούμε να προσαρμόσουμε το πρόγραμμα σε εσάς παρά να δυσκολευτείτε σε μια πλαγιά στα μισά του πρωινού.
06
Πώς γίνεται η πεζοπορία και πόσο διαρκεί
Τα πρωινά ξεκινούν νωρίς. Πριν ξυπνήσετε, οι ιχνηλάτες βγαίνουν να βρουν τους χιμπατζήδες εκεί όπου κοιμήθηκαν. Οι χιμπατζήδες φτιάχνουν νέες πλατφόρμες ύπνου κάθε βράδυ, και αυτές οι φωλιές, υφασμένες από κλαδιά ψηλά στα δέντρα, δίνουν στους ιχνηλάτες την πρώτη ένδειξη. Όταν οι ιχνηλάτες μεταδώσουν ασυρμάτως τη θέση, ο ράντζερ σας οδηγεί από δασικά μονοπάτια προς την ομάδα.
Οι άνθρωποι ρωτούν πάντα πόσο διαρκεί μια πεζοπορία στους χιμπατζήδες, και η ειλικρινής απάντηση είναι ότι ποικίλλει. Κάποιες μέρες οι χιμπατζήδες βρίσκονται μόλις είκοσι ή τριάντα λεπτά μακριά. Άλλες μέρες έχουν ανέβει ψηλότερα και η πορεία παίρνει δύο ή τρεις ώρες προς κάθε κατεύθυνση. Προσθέστε και τη μία ώρα μαζί τους και υπολογίστε ένα πρωινό, κάποτε το μεγαλύτερο μέρος της μέρας, με στάσεις στη διαδρομή.
Μόλις φτάσετε στην ομάδα, το ρολόι αρχίζει να μετράει. Η εμπειρία δεν είναι παράσταση. Οι εξοικειωμένοι χιμπατζήδες συνεχίζουν να καθαρίζουν το τρίχωμα, να τρώνε, να κοιμούνται και να τσακώνονται σαν να ήσασταν μέρος του τοπίου. Μπορεί να βρεθείτε να κάθεστε ήσυχα ενώ μια μητέρα με το μωρό της περνά σε απόσταση λίγων μέτρων, και μετά να περάσετε δέκα λεπτά παρακολουθώντας ένα ενήλικο αρσενικό να κοιτάζει στο κενό πριν ορμήσει ξαφνικά μέσα στα χαμηλά κλαδιά.
07
Φυσική κατάσταση, έδαφος και ρουχισμός
Μια συχνή ανησυχία είναι πόσο καλή φυσική κατάσταση χρειάζεται. Δεν χρειάζεται να είστε αθλητής, αλλά πρέπει να νιώθετε άνετα περπατώντας ανηφορικά σε ανώμαλο έδαφος για μερικές ώρες. Τα μονοπάτια μπορεί να είναι απότομα, στενά και ολισθηρά από ρίζες και χαλαρό χώμα, και η υγρασία κάνει τα πάντα να φαίνονται πιο δύσκολα. Η τακτική πεζοπορία σε λόφους πριν από το ταξίδι είναι η καλύτερη προετοιμασία, και τα μπατόν βοηθούν.
Το τι να φορέσετε στην πεζοπορία στους χιμπατζήδες κάνει πραγματική διαφορά. Διαλέξτε μακρύ παντελόνι σε ουδέτερο χρώμα, ένα ελαφρύ μακρυμάνικο πουκάμισο, γερά πεζοπορικά μποτάκια με καλό κράτημα και λεπτές κάλτσες που στεγνώνουν γρήγορα. Τα μακριά μανίκια σας προστατεύουν από τσουχτερά φυτά και έντομα. Έχετε μαζί ένα ελαφρύ αδιάβροχο όλο τον χρόνο, ένα καπέλο και γάντια, αν σας αρέσει να πιάνεστε από κλαδιά στην ανάβαση.
Κουβαλήστε νερό, ένα μικρό κουτί πρώτων βοηθειών, εντομοαπωθητικό και μερικά σνακ για να φάτε πριν φτάσετε στους χιμπατζήδες. Κρατήστε την κάμερά σας σε αδιάβροχη τσάντα. Ένα μικρό σακίδιο με κάλυμμα βροχής αρκεί. Αφήστε τα αρωματισμένα προϊόντα στον καταυλισμό, γιατί οι έντονες μυρωδιές μπορεί να ενοχλήσουν τα ζώα και την υπόλοιπη ομάδα, και αφήστε πίσω τους βαριούς φακούς, εκτός αν η φωτογραφία είναι ο κύριος σκοπός σας.
- Γερά μποτάκια με καλό πέλμα και ένα επιπλέον ζευγάρι κάλτσες.
- Μακρύ ελαφρύ παντελόνι και μακρυμάνικο πουκάμισο σε αποχρώσεις που δεν ξεχωρίζουν.
- Ελαφρύ αδιάβροχο μπουφάν, καπέλο και μικρό σακίδιο με κάλυμμα βροχής.
- Επαναχρησιμοποιούμενο μπουκάλι νερού, εντομοαπωθητικό και αντηλιακό.
- Κιάλια για τα δέντρα και μια κάμερα που αποδίδει καλά σε χαμηλό φωτισμό.
08
Η καλύτερη εποχή για χιμπατζήδες
Η καλύτερη εποχή για την παρατήρηση χιμπατζήδων είναι συνήθως το πιο ξηρό μισό της περιόδου, περίπου από τον Ιούνιο ως τον Οκτώβριο, αν και η σελίδα προορισμού του Mahale στον ιστότοπό μας λέει ότι από τον Μάιο ως τον Οκτώβριο το περπάτημα είναι ευκολότερο. Αυτούς τους μήνες τα μονοπάτια είναι πιο σταθερά, η λίμνη ήρεμη και οι χιμπατζήδες τρέφονται συχνά χαμηλότερα στις πλαγιές, όταν ωριμάζουν καρποί κοντά στην ακτή, οπότε οι πορείες τείνουν να είναι συντομότερες.
Οι βροχές δεν κλείνουν εντελώς το δάσος. Από τον Νοέμβριο περίπου ως τον Μάρτιο οι χιμπατζήδες ανεβαίνουν συχνά ψηλότερα και οι πορείες μπορεί να γίνουν μακρύτερες και απότομες, με συχνές απογευματινές μπόρες. Σε αντάλλαγμα έχετε καταπράσινο δάσος, πιο ήσυχα μονοπάτια και λιγότερους άλλους επισκέπτες. Ο Απρίλιος και ο Μάιος φέρνουν τις πιο δυνατές βροχές, αρκετοί καταυλισμοί κλείνουν και, αν δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος, συνήθως προτείνουμε άλλους μήνες.
Τα άγρια ζώα ακολουθούν το δικό τους ημερολόγιο, οπότε δείτε όλα αυτά ως τάση και όχι ως υπόσχεση. Εξοικειωμένες ομάδες έχουν δει σε όλους τους μήνες του χρόνου. Όσο πιο ευέλικτες είναι οι ημερομηνίες σας και όσο περισσότερες μέρες πεζοπορίας προβλέψετε, τόσο καλύτερες οι πιθανότητες για μια ήρεμη, κοντινή συνάντηση, όποια κι αν είναι η εποχή.

09
Τι θα δείτε και θα ακούσετε στο δάσος
Η συμπεριφορά των χιμπατζήδων είναι ο λόγος που έρχονται οι άνθρωποι. Ο αμοιβαίος καθαρισμός του τριχώματος είναι η κόλλα της κοινωνίας τους και θα βλέπετε συχνά ζευγάρια και μικρές ομάδες να ψάχνουν το τρίχωμα ο ένας του άλλου για μεγάλα, ειρηνικά διαστήματα. Η ιεραρχία μετράει και μπορεί να δείτε ένα κατώτερο μέλος να πλησιάζει ένα κυρίαρχο αρσενικό με μια σειρά από υποτακτικά γρυλίσματα, ή μια ξαφνική επίδειξη με τρίχωμα σηκωμένο και κλαδιά που τινάζονται.
Ακούστε όπως και κοιτάτε. Τα pant hoots είναι οι μακριές, ανερχόμενες κραυγές που ταξιδεύουν μέσα από τα δέντρα και βοηθούν τις ομάδες που έχουν χωριστεί να βρουν η μία την άλλη. Το χτύπημα με τα χέρια πάνω σε ριζωμένες βάσεις κορμών είναι ένας άλλος τρόπος να σταλεί μήνυμα μέσα στο δάσος. Κάποτε τους ακούτε πριν δείτε οτιδήποτε, και ο ιχνηλάτης θα σταματήσει, θα γείρει το κεφάλι και θα αλλάξει κατεύθυνση.
Στο Μαχάλε και στο Γκόμπε οι ερευνητές έχουν καταγράψει χρήση εργαλείων, όπως το ξεφλούδισμα κλαδιών για να ψαρέψουν τερμίτες από τις φωλιές, η χρήση φύλλων ως σφουγγαριών ή το σπάσιμο σκληρών καρπών με πέτρες. Μπορεί να μην το δείτε στην επίσκεψή σας, γιατί εξαρτάται από την εποχή και την ομάδα, αλλά είναι μέρος του λόγου που αυτά τα μέρη έχουν σημασία. Ανάμεσα στα άλλα πρωτεύοντα που μπορεί να συναντήσετε είναι οι κόκκινοι κολόβοι πίθηκοι, οι μπλε πίθηκοι και τα μπαμπουίνια.
10
Η λίμνη, η άγρια ζωή και τα βράδια
Η λίμνη Ταγκανίκα είναι η μακρύτερη λίμνη γλυκού νερού στον κόσμο και είναι εκπληκτικά διαυγής. Μετά την πρωινή πεζοπορία, τα απογεύματα στο Μαχάλε περιστρέφονται γύρω από το νερό. Η κολύμβηση με αναπνευστήρα πάνω από βραχώδεις υφάλους αποκαλύπτει κοπάδια κιχλιδών, μικρών ψαριών που δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στη Γη, σε χρώματα που συναγωνίζονται έναν κοραλλιογενή ύφαλο. Μπορείτε επίσης να κάνετε καγιάκ, να κολυμπήσετε, να ψαρέψετε ή να πλεύσετε κατά μήκος της ακτής με ένα παραδοσιακό ντάου.
Τα βράδια είναι ήσυχα και ξυπόλητα. Οι καταυλισμοί είναι μικροί και το δείπνο σερβίρεται συχνά στην παραλία, με το δάσος να σκαρφαλώνει στο σκοτάδι πίσω σας και τα φανάρια των ψαράδων να αστράφτουν στο νερό. Δεν υπάρχει σχεδόν σήμα κινητού, κίνηση ή ηλεκτρισμός πέρα από όσον παράγει ο καταυλισμός, και πολλοί επισκέπτες το βρίσκουν εκπληκτικά ξεκουραστικό μετά από ένα μακρύ ταξίδι.
Πέρα από τους χιμπατζήδες και τους πιθήκους, τα δυτικά δάση φιλοξενούν αντιλόπες bushbuck, ιπποπόταμους στην ακτή, κροκοδείλους στις εκβολές των ποταμών και μεγάλη ποικιλία δασικών πουλιών, μεταξύ των οποίων κερατοράμφοι και ηλιοπουλιά. Κοιτάξτε την παραλία την αυγή, όπου τα αποτυπώματα μπορούν να αποκαλύψουν ποιος πέρασε τη νύχτα, και ακούστε το σούρουπο το δασικό χορωδιακό τραγούδι.
11
Συνδυασμός με σαφάρι στον βορρά ή στον νότο
Λίγοι ταξιδιώτες πετούν στη δυτική Τανζανία μόνο για τους πιθήκους. Πολλοί επιλέγουν να συνδυάσουν την παρατήρηση χιμπατζήδων με σαφάρι, είτε στον βορρά είτε στην άγρια φύση του νότου και της δύσης. Ένα κλασικό μοτίβο είναι να περάσετε μερικές μέρες στη Σερενγκέτι και στο Νγκορονγκόρο, μετά να πετάξετε δυτικά από την Αρούσα για τέσσερις ή πέντε μέρες δίπλα στη λίμνη, και να κλείσετε με ξεκούραση στην ακτή του Ινδικού Ωκεανού.
Αν προτιμάτε πιο άγρια και πιο ήσυχη φύση, το εθνικό πάρκο Κατάβι βρίσκεται κοντά στο Μαχάλε και ταιριάζει φυσικά μαζί του σε ένα δυτικό κύκλωμα, με τεράστιες λίμνες ιπποποτάμων και κοπάδια βουβαλιών τους ξηρούς μήνες. Το Ρουάχα και το Νιερέρε στον νότο προσθέτουν σαφάρι με τα πόδια και εκδρομές με σκάφος. Οι ειδικοί μας στον σχεδιασμό προγραμμάτων μπορούν να σας δείξουν πώς ταιριάζουν όλα αυτά και πόσες διανυκτερεύσεις αξίζει κάθε στάση.
Μία πρακτική σημείωση: επειδή οι πτήσεις γίνονται συγκεκριμένες μέρες, όλο το ταξίδι εξαρτάται από το πρόγραμμα. Χτίστε πρώτα το κομμάτι των χιμπατζήδων και μετά προσαρμόστε το σαφάρι γύρω από αυτό, και όχι το αντίθετο. Αφήστε μια εφεδρική μέρα πριν από τη διεθνή πτήση της επιστροφής και σκεφτείτε τον ρυθμό. Αρκετές στάσεις με εσωτερικές πτήσεις στη σειρά μπορεί να κουράσουν, οπότε μια πραγματική ξεκούραση στη λίμνη είναι μπόνους.
12
Ρεαλιστικές προσδοκίες και υπεύθυνο ταξίδι
Είναι εγγυημένη η παρατήρηση χιμπατζήδων; Όχι, και όποιος σας λέει το αντίθετο δεν είναι ειλικρινής. Πρόκειται για άγρια ζώα σε ένα μεγάλο δάσος. Εντός εποχής, οι παρατηρήσεις είναι πολύ αξιόπιστες, ιδίως σε δύο μέρες πεζοπορίας, αλλά μια ομάδα χιμπατζήδων μπορεί να απομακρυνθεί ή μια καταιγίδα να κρατήσει όλους στον καταυλισμό. Προτιμούμε να φτάσετε με ήρεμες προσδοκίες παρά με μια υπόσχεση που το δάσος δεν μπορεί να τηρήσει.
Η υπεύθυνη πρακτική ξεκινά με τους κανόνες. Σεβαστείτε την απόσταση των δέκα μέτρων, φορέστε τη μάσκα σας, μείνετε σπίτι αν δεν είστε καλά και κρατήστε χαμηλή τη φωνή σας. Διαλέξτε μικρούς καταυλισμούς που απασχολούν τοπικό προσωπικό, προμηθεύονται φαγητό από την περιοχή και διαχειρίζονται προσεκτικά τα απόβλητα, και ρωτήστε πώς χειρίζονται το νερό και την ενέργεια. Φέρτε ένα επαναχρησιμοποιούμενο μπουκάλι, αφού το πλαστικό μιας χρήσης δεν έχει θέση σε ένα ευάλωτο περιβάλλον λίμνης.
Περάστε χρόνο μιλώντας με τους οδηγούς και τους ιχνηλάτες σας. Γνωρίζουν τους χιμπατζήδες έναν προς έναν με το όνομα και τον χαρακτήρα τους, και οι ιστορίες τους είναι το καλύτερο σουβενίρ του ταξιδιού. Δώστε φιλοδώρημα όπως θα κάνατε σε κάθε οδηγό σαφάρι, σύμφωνα με τις οδηγίες που στέλνουμε πριν από το ταξίδι. Και τέλος, θυμηθείτε γιατί η ώρα είναι τόσο σύντομη: ο σεβασμός σας στο όριο είναι αυτό που κρατά υγιείς τους πιθήκους για τον επόμενο επισκέπτη.





