01
Πώς να χρησιμοποιήσετε αυτόν τον οδηγό άγριας ζωής της Τανζανίας
Η Τανζανία προστατεύει μερικούς από τους μεγαλύτερους και πιο ποικίλους πληθυσμούς άγριων ζώων που απομένουν στην ήπειρο, και ο οδηγός αυτός θέλει να σας βοηθήσει να αποφασίσετε πού να ψάξετε, πότε να πάτε και τι να περιμένετε. Είναι γραμμένος από το μπροστινό κάθισμα ενός οχήματος σαφάρι, όχι από ένα φυλλάδιο. Όπου περιγράφουμε ένα μέρος ή μια εποχή, προσπαθούμε να πούμε τι συμβαίνει συνήθως και να είμαστε ειλικρινείς για όσα κάποιες φορές δεν συμβαίνουν.
Πρώτα απ' όλα, μια κουβέντα για τις προσδοκίες. Πρόκειται για άγρια ζώα που ζουν τη δική τους ζωή και κανένας διοργανωτής δεν μπορεί να υποσχεθεί ένα συγκεκριμένο είδος ένα συγκεκριμένο πρωί. Ο καλός σχεδιασμός ανεβάζει τις πιθανότητες: το σωστό πάρκο, ο σωστός μήνας, ένας οδηγός-ξεναγός που διαβάζει τη σαβάνα και αρκετές ημέρες ώστε η τύχη να σας προλάβει. Οι θεάσεις δεν είναι ποτέ εγγυημένες, όμως ένα καλά χτισμένο πρόγραμμα κάνει τις σπουδαίες πολύ πιο πιθανές.
Κάθε ενότητα παρακάτω εξετάζει με τη σειρά μια ομάδα ζώων, ξεκινώντας από τα πέντε διάσημα. Βασιζόμαστε στις λίστες ζώων των πάρκων που επισκεπτόμαστε συχνότερα και αναφέρουμε πού βλέπεται πιο συχνά κάθε είδος. Δείτε τους μήνες ως οδηγό: οι βροχοπτώσεις αλλάζουν από χρονιά σε χρονιά και τα ζώα ακολουθούν το νερό και το γρασίδι.
02
Οι Big Five στην Τανζανία και πού θα τους βρείτε
Οι Big Five στην Τανζανία, οι «Πέντε Μεγάλοι», είναι το λιοντάρι, η λεοπάρδαλη, ο ελέφαντας, το βουβάλι και ο ρινόκερος. Το όνομα προέρχεται από την παλιά εποχή του κυνηγιού, όταν αυτά θεωρούνταν τα πιο επικίνδυνα ζώα για να τα κυνηγήσεις πεζός, και σήμερα είναι απλώς ένας βολικός κατάλογος για επισκέπτες με κάμερα. Τα τέσσερα από τα πέντε είναι διαδεδομένα στα βόρεια και νότια πάρκα. Ο ρινόκερος είναι το δύσκολο, και αυτός καθορίζει ποια προγράμματα μπορούν με ειλικρίνεια να υποσχεθούν ολόκληρη τη σειρά.
Αν αναρωτιέστε πού να δείτε τους Big Five, ο Κρατήρας Νγκορονγκόρο είναι η συνηθισμένη απάντηση. Ο πυθμένας του, περίπου 610 m / 2.000 ft κάτω από το χείλος και έκτασης 260 τετραγωνικών χιλιομέτρων / 100 τετραγωνικών μιλίων, φιλοξενεί λιοντάρια, ελέφαντες, βουβάλια και λεοπαρδάλεις, μαζί με μία από τις τελευταίες βιώσιμες ομάδες κρίσιμα απειλούμενου μαύρου ρινόκερου στην Ανατολική Αφρική. Να δείτε και τα πέντε σε μία μέρα εκεί είναι ρεαλιστικό, αν και όχι βέβαιο, και οι ρινόκεροι συχνά βρίσκονται μακριά στον ανοιχτό πυθμένα.
Η Σερενγκέτι προσφέρει διαφορετικού τύπου ιστορία Big Five. Λιοντάρια, λεοπαρδάλεις, ελέφαντες και βουβάλια υπάρχουν όλα σε καλούς αριθμούς, ενώ οι ρινόκεροι είναι πολύ λίγοι και προστατεύονται στενά, γι' αυτό οι περισσότεροι επισκέπτες που θέλουν ολόκληρη τη σειρά συνδυάζουν τη Σερενγκέτι με τον κρατήρα. Το Ταρανγκίρε και η Ρουάχα είναι εξαιρετικά για τα τέσσερα από τα πέντε, χωρίς ρινόκερο, και με πολύ λιγότερα οχήματα σε κάθε θέαση.
- Λιοντάρι: Σερενγκέτι, Κρατήρας Νγκορονγκόρο, Ρουάχα, Νιερέρε, Λίμνη Μανυάρα.
- Λεοπάρδαλη: περιοχή Seronera της Σερενγκέτι, Ταρανγκίρε, Ρουάχα, Νιερέρε.
- Ελέφαντας: Ταρανγκίρε, Ρουάχα, Νιερέρε, Σερενγκέτι, Κρατήρας Νγκορονγκόρο.
- Βουβάλι του Ακρωτηρίου: σχεδόν παντού, με τεράστιες αγέλες στο Κατάβι και στη Σερενγκέτι.
- Μαύρος ρινόκερος: ο Κρατήρας Νγκορονγκόρο είναι το πιο αξιόπιστο μέρος στη χώρα.
03
Λιοντάρια και η καλύτερη εποχή για λιοντάρια στην Τανζανία
Τα λιοντάρια είναι το ζώο που ονειρεύονται οι περισσότεροι επισκέπτες και η Τανζανία έχει άφθονα. Περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας κοιμισμένα, συχνά είκοσι ώρες στις είκοσι τέσσερις, οπότε η πρώτη θέαση είναι συνήθως ένα ξανθό σχήμα πεσμένο στο γρασίδι ή απλωμένο σε έναν βράχο. Οι γρανιτένιοι κόπιε της Σερενγκέτι είναι αγαπημένα παρατηρητήρια, και μια λέαινα ξαπλωμένη πάνω σε βράχο είναι από τα πιο συνηθισμένα και πιο εξαιρετικά θεάματα των πεδιάδων.
Η καλύτερη εποχή για λιοντάρια στην Τανζανία εξαρτάται από το τι θέλετε να παρακολουθήσετε. Στους ξηρούς μήνες από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο, το νερό είναι λιγοστό, οι αγέλες βρίσκονται ευκολότερα κοντά σε ποτάμια και τα κυνήγια είναι συχνά. Από τον Ιανουάριο έως τον Μάρτιο το κοντό γρασίδι γύρω από το Ndutu γεμίζει με νεογέννητα γκνου και ζέβρες, και τα λιοντάρια ακολουθούν. Το πρωί και το ύστερο απόγευμα είναι καλύτερα σε κάθε εποχή, γιατί οι γάτες κινούνται και το φως είναι φιλικό.
Τα λιοντάρια που σκαρφαλώνουν σε δέντρα στη Λίμνη Μανυάρα είναι πασίγνωστα. Αναφέρεται ότι οι αγέλες εκεί ξεκουράζονται στα κλαδιά ακακιών και δέντρων-λουκάνικων (sausage trees), πιθανότατα για να ξεφύγουν από τη ζέστη και τις τσιμπηματερές μύγες, και το Ταρανγκίρε έχει παρόμοιες ιστορίες. Λέμε πάντα «αναφέρεται», όχι «εγγυάται»: είναι ένα υπέροχο μπόνους όταν συμβαίνει και δεν πρέπει ποτέ να είναι ο λόγος που διαλέγετε ένα πάρκο. Ο οδηγός-ξεναγός σας θα ξέρει πού εντοπίστηκε τελευταία φορά η αγέλη.
04
Λεοπαρδάλεις, γατόπαρδοι και οι μικρότερες γάτες
Οι λεοπαρδάλεις είναι οι ντροπαλές. Κυνηγούν τη νύχτα, ξεκουράζονται την ημέρα σε δέντρα ή πυκνή βλάστηση και είναι το ζώο των Big Five που οι επισκέπτες χάνουν συχνότερα. Αν αναρωτιέστε πού να δείτε λεοπαρδάλεις στην Τανζανία, ξεκινήστε από τον ποταμό Seronera στην κεντρική Σερενγκέτι, όπου μεγάλες συκιές και δέντρα-λουκάνικα στολίζουν το νερό. Το Ταρανγκίρε, η Ρουάχα και το Νιερέρε έχουν επίσης υγιείς πληθυσμούς και ένας υπομονετικός οδηγός θα ελέγξει κάθε πιθανό κλαδί.
Οι γατόπαρδοι είναι πλάσματα της ανοιχτής πεδιάδας. Κυνηγούν την ημέρα, οπότε το κυνήγι γατόπαρδου στις πεδιάδες είναι κάτι που μπορείτε πραγματικά να ελπίζετε να παρακολουθήσετε, συνήθως στο κοντό γρασίδι της νότιας Σερενγκέτι και του Ndutu στις αρχές της χρονιάς. Ένας γατόπαρδος συχνά σκαρφαλώνει σε τερμιτοφωλιά ή ακόμη και στο καπό του οχήματός σας για να έχει θέα. Μείνετε ακίνητοι και ήσυχοι αν το κάνει και αφήστε το ζώο να αποφασίσει πόσο κοντά θέλει να βρεθεί.
Μετά είναι οι μικρές γάτες, που ανταμείβουν το διεισδυτικό βλέμμα. Ο σερβάλ έχει τεράστια αυτιά, μακριά πόδια και στικτό τρίχωμα, και φαίνεται συνήθως την αυγή ή το σούρουπο να χυμά πάνω σε τρωκτικά σε ψηλό γρασίδι, σε μέρη όπως ο Κρατήρας Νγκορονγκόρο και η Σερενγκέτι. Ο καρακάλ, με τα μαύρα φουντωτά αυτιά, είναι πολύ σπανιότερος. Μια ματιά σε σερβάλ και καρακάλ είναι δώρο, όχι κάτι που μπορεί κανείς να προγραμματίσει.

05
Ελέφαντες, βουβάλια και ρινόκεροι
Οι ελέφαντες του Ταρανγκίρε είναι ένα από τα μεγάλα θέλγητρα του πάρκου. Στην ξηρή περίοδο, περίπου από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο, ο ποταμός Ταρανγκίρε είναι το κύριο νερό για χιλιόμετρα γύρω, και οι αγέλες ελεφάντων συγκεντρώνονται κοντά του σε αριθμούς που φτάνουν τις δεκάδες, κάποτε με μικροσκοπικά μοσχάρια κρυμμένα ανάμεσα στα πόδια των ενηλίκων. Αρχαία μπαομπάμπ στέκουν παντού τριγύρω, και ο συνδυασμός γκρίζων σωμάτων και τεράστιων προβοσκίδων προσφέρει υπέροχη θέα.
Τα βουβάλια του Ακρωτηρίου μοιάζουν ήρεμα, είναι όμως από τα πιο σεβαστά ζώα της σαβάνας. Τα γέρικα αρσενικά μένουν συχνά μόνα ή σε μικρές παρέες και μπορεί να είναι κακότροπα, ενώ οι αγέλες αναπαραγωγής κινούνται μαζί σε εκατοντάδες ή και περισσότερα. Το βουβάλι είναι το κύριο θήραμα των λιονταριών σε πολλές περιοχές, γι' αυτό μια μεγάλη αγέλη την ακολουθεί συχνά κάποια αγέλη λιονταριών. Τα βουβαλοπούλια που καβαλούν στην πλάτη τους και τρώνε τσιμπούρια είναι ωραίο θέμα φωτογραφίας.
Οι ρινόκεροι είναι οι σπανιότεροι από τους πέντε. Ο μαύρος ρινόκερος του Κρατήρα Νγκορονγκόρο φαίνεται από απόσταση, και μια θέα με κιάλια είναι το συνηθισμένο, ενώ η κοντινή προσέγγιση είναι η εξαίρεση. Αυτά τα ζώα κυνηγήθηκαν σχεδόν μέχρι εξαφάνισης σε όλη την Ανατολική Αφρική, και οι μικρές ομάδες που επιβίωσαν φυλάσσονται στενά. Ο οδηγός-ξεναγός σας θα μείνει αρκετά πίσω, θα μιλά χαμηλόφωνα και μπορεί να αποφασίσει να αφήσει ένα ζώο ήσυχο αν φαίνεται ανήσυχο. Αυτή η αυτοσυγκράτηση είναι μέρος του λόγου που επιβιώνουν.
06
Άγριοι σκύλοι, ύαινες και οι άλλοι θηρευτές
Ο αφρικανικός άγριος σκύλος είναι ένα από τα πιο απειλούμενα σαρκοφάγα της ηπείρου, και το να δείτε μια αγέλη είναι πραγματικό προνόμιο. Οι άγριοι σκύλοι στη Ρουάχα και στο Νιερέρε είναι το καλύτερο στοίχημα στην Τανζανία, και τα δύο πάρκα είναι μεγάλα, άγρια και με λίγους επισκέπτες. Οι αγέλες περιφέρονται σε τεράστιες εκτάσεις, φωλιάζουν σε σταθερό σημείο για μερικούς μήνες τον χρόνο και μπορούν να χαθούν για εβδομάδες. Αν ελπίζετε να τους δείτε, δώστε στο ταξίδι αρκετές ημέρες στον νότο και κρατήστε τις ελπίδες σας ανοιχτές, όχι δεμένες.
Η στικτή ύαινα έχει άδικη φήμη ως πτωματοφάγος. Στην πραγματικότητα είναι ικανός κυνηγός, που σκοτώνει το μεγαλύτερο μέρος της τροφής της μόνη της, ζει σε στενές φάρες με επικεφαλής θηλυκά και επικοινωνεί με εντυπωσιακή γκάμα ήχων, από κραυγές και γέλια μέχρι βογκητά. Οι ύαινες είναι δραστήριες τη νύχτα, και ο Κρατήρας Νγκορονγκόρο είναι καλό μέρος για να τις δείτε στις φωλιές τους, με τα μικρά να παίζουν στην είσοδο νωρίς το πρωί.
Αξίζουν επίσης μια αναφορά τα τσακάλια, οι αλεπούδες με τα μεγάλα αυτιά και ο ασβός του μελιού. Τα μαυρόνωτα και τα χρυσά τσακάλια τρέχουν στις πεδιάδες ψάχνοντας υπολείμματα, και οι αλεπούδες bat-eared χρησιμοποιούν τα τεράστια αυτιά τους για να ακούν έντομα κάτω από το έδαφος. Ο ασβός του μελιού, που έδωσε στη Lemala Safaris το έμβλημά της, το βλέπει κανείς σπάνια: είναι σκληρό, άφοβο και απόλυτα ικανό να κάνει ένα λιοντάρι να το ξανασκεφτεί. Αν δείτε ένα, πείτε το σε όλους στο όχημα.
07
Καμηλοπαρδάλεις, ζέβρες, γκνου και οι μεγάλοι φυτοφάγοι
Η καμηλοπάρδαλη των Μασάι είναι το εθνικό ζώο της Τανζανίας και εύκολα καταλαβαίνει κανείς γιατί την αγαπούν. Ψηλή, με οδοντωτά σχέδια στο τρίχωμα, τρώει από τις κορυφές των ακακιών και περπατά με αργό, ταλαντευόμενο βήμα. Θα τη βρείτε σε σχεδόν κάθε βόρειο πάρκο, συχνά σε χαλαρές παρέες που λέγονται πύργοι. Φαίνονται γαλήνιες, αλλά προσέξτε το δραματικό θέαμα δύο αρσενικών που κραδαίνουν τον λαιμό τους το ένα απέναντι στο άλλο σε μια αργή, βαριά μονομαχία.
Οι ζέβρες και τα γκνου είναι η ραχοκοκαλιά των πεδιάδων. Οι αριθμοί τους ανεβοκατεβαίνουν με τις βροχές και στη Σερενγκέτι οι μεγάλες αγέλες ακολουθούν το γρασίδι όλο τον χρόνο. Αν θέλετε να δείτε ζέβρες και γκνου σε τεράστιους αριθμούς, σκεφτείτε τους μήνες των γεννών στον νότο από τον Ιανουάριο έως τον Μάρτιο ή τις διαβάσεις ποταμών στον βορρά περίπου από τον Ιούλιο έως τον Οκτώβριο. Τα ζώα κινούνται όπου το γρασίδι είναι πιο καταπράσινο, γι' αυτό ρωτήστε τον οδηγό-ξεναγό πού βρίσκονται τώρα.
Οι μικρότερες αντιλόπες προσθέτουν ατελείωτη ποικιλία: ιμπάλα, γκαζέλα του Τόμσον, γκαζέλα του Γκραντ, νερόβουβαλος (waterbuck), ελάνδ, τόπι, χαρτεμπέστ και το μικροσκοπικό ντικ-ντικ, που ζευγαρώνει για μια ζωή. Στον νότο, η Ρουάχα και το Νιερέρε προσθέτουν την αντιλόπη sable και την roan και τον μεγάλο κούντου, είδη που δεν θα δείτε στο βόρειο κύκλωμα. Αυτά τα ζώα είναι η τροφική αλυσίδα που γίνεται ορατή, και το πώς βόσκουν, ανοιγοκλείνουν και στριμώχνονται σάς λέει πού βρίσκονται οι θηρευτές.
08
Ζώα του νερού: ιπποπόταμοι και κροκόδειλοι
Οι λιμνούλες με ιπποπόταμους είναι μία από τις μεγάλες απολαύσεις του σαφάρι. Οι ιπποπόταμοι περνούν την ημέρα βυθισμένοι για να προστατεύσουν το δέρμα τους από τον ήλιο και βγαίνουν από το νερό το σούρουπο για να βοσκήσουν γρασίδι, κάποτε περπατώντας αρκετά χιλιόμετρα. Ευθύνονται για περισσότερους ανθρώπινους θανάτους στην Αφρική από τα περισσότερα άλλα μεγάλα ζώα, γι' αυτό μένετε στο όχημα και μην μπαίνετε ποτέ ανάμεσα σε έναν ιπποπόταμο και το νερό. Η λιμνούλα κοντά στη Seronera στη Σερενγκέτι είναι αξιόπιστο σημείο για να ακούσετε τα γρυλίσματά τους.
Στην ξηρή περίοδο, το εθνικό πάρκο Κατάβι προσφέρει ένα από τα πιο παραμελημένα θεάματα της Αφρικής. Καθώς ο ποταμός Katuma συρρικνώνεται, χιλιάδες ιπποπόταμοι στριμώχνονται σε όλο και μικρότερες λιμνούλες, και το αποτέλεσμα είναι μια θορυβώδης, πολυπληθής σκηνή με καβγάδες και δοκιμαστικές συγκρούσεις. Βουβάλια, ελέφαντες και λιοντάρια συγκεντρώνονται επίσης, ενώ το πάρκο δέχεται μόνο λίγους επισκέπτες. Οι καλύτεροι μήνες είναι από τον Ιούλιο έως τον Οκτώβριο.
Ο κροκόδειλος του Νείλου είναι ο άλλος γίγαντας του νερού. Μεγάλοι κροκόδειλοι κείτονται σε αμμώδεις όχθες με ανοιχτό στόμα και στη Σερενγκέτι περιμένουν στις διαβάσεις των ποταμών Mara και Grumeti τα γκνου που μεταναστεύουν. Μερικοί από τους μεγαλύτερους είναι γέροι, σημαδεμένοι και υπομονετικοί. Το εθνικό πάρκο Νιερέρε, με τα σαφάρι με βάρκα στο ποτάμιο σύστημα, είναι το μέρος για να παρακολουθήσετε κροκοδείλους και ιπποπόταμους από το επίπεδο του νερού.

09
Πρωτεύοντα: χιμπατζήδες, κολόβοι και μπαμπουίνοι
Τα δυτικά πάρκα της Τανζανίας φιλοξενούν μερικούς από τους τελευταίους άγριους χιμπατζήδες της Ανατολικής Αφρικής. Η πεζοπορία παρατήρησης χιμπατζήδων στο Μαχάλε, στην όχθη της Λίμνης Ταγκανίκα, σημαίνει περπάτημα με ιχνηλάτες μέσα στο δάσος για να βρείτε μια ομάδα που κινείται, τρώει ή ξεκουράζεται, και μετά αυστηρά περιορισμένος χρόνος μαζί τους. Είναι απομακρυσμένη, απαιτητική και διαφέρει από ένα κανονικό σαφάρι. Το Γκόμπε, γνωστό από την έρευνα της Τζέιν Γκούντολ, είναι ο άλλος βασικός προορισμός για χιμπατζήδες, και τα δύο είναι καλύτερα περίπου από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο.
Οι κόκκινοι κολόβοι στη Ζανζιβάρη ζουν στο δάσος Τζοζάνι, τη μεγαλύτερη εναπομείνασα έκταση φυσικού δάσους του νησιού. Αυτό το υποείδος δεν βρίσκεται πουθενά αλλού και απειλείται με εξαφάνιση. Οι πίθηκοι έχουν συνηθίσει τους ανθρώπους και συχνά κατεβαίνουν στο ύψος των ματιών, κάτι που τους κάνει θαυμάσια εύκολους στη φωτογράφιση. Οι περίπατοι είναι με ξεναγό και σύντομοι, οπότε το Τζοζάνι συνδυάζεται εύκολα με διαμονή στην παραλία.
Αλλού, θα συναντήσετε μπαμπουίνους και πιθήκους σε σχεδόν κάθε σαφάρι. Οι ελαιόχρωμοι και οι κίτρινοι μπαμπουίνοι περιπολούν στις άκρες των δρόμων, οι πίθηκοι vervet κλέβουν από τα τραπέζια του πικνίκ, και οι μπλε πίθηκοι και οι ασπρόμαυροι κολόβοι ζουν στα δάση γύρω από τη Λίμνη Μανυάρα και το εθνικό πάρκο της Αρούσα. Οι αγέλες είναι ζωηρές στην παρατήρηση, με περιποίηση τριχώματος, καβγαδάκια και παιχνίδι, και είναι φρόνιμο να κρατάτε το φαγητό καλά κρυμμένο.
10
Τα πουλιά της Τανζανίας και τα μικρά πράγματα
Τα πουλιά της Τανζανίας είναι εξαιρετικά, με πάνω από χίλια είδη καταγεγραμμένα σε όλη τη χώρα, και ακόμη και ο επισκέπτης που έρχεται πρώτη φορά θα προσέξει το χρώμα. Η ροδοκίσσα, με μπλε, λιλά και πράσινο φτέρωμα, κάθεται σε κάθε δεύτερο θάμνο. Το πουλί γραμματέας βηματίζει μέσα στο γρασίδι πατώντας φίδια. Στρουθοκάμηλοι, κόρι μπάσταρντ (kori bustards), κερατοκόρακες, όρνια, θαλασσαετοί και γκρίζοι στεφανωμένοι γερανοί συμπληρώνουν έναν μακρύ, εξαιρετικό κατάλογο.
Τα φλαμίνγκο είναι το μεγάλο θέαμα στο νερό. Τα φλαμίνγκο στη Λίμνη Μαγκάντι, τη σοδούχα λίμνη στον πυθμένα του Κρατήρα Νγκορονγκόρο, και στη Λίμνη Μανυάρα μπορούν να συγκεντρωθούν χιλιάδες όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν και να βάψουν ροζ την ακτογραμμή. Οι αριθμοί ποικίλλουν ανάλογα με τη στάθμη του νερού και την εποχή, γι' αυτό δείτε τους ως πιθανότητα και όχι ως υπόσχεση. Οι βροχεροί μήνες από περίπου τον Νοέμβριο έως τον Μάιο φέρνουν αποδημητικά πουλιά και φτέρωμα αναπαραγωγής, όταν τα πάνε καλύτερα οι παρατηρητές πουλιών.
Μην αγνοήσετε τα μικρά. Τα σκαθάρια κοπριάς που κυλούν μια μπάλα από κοπριά ελέφαντα στον δρόμο είναι πιο διασκεδαστικά απ' όσο ακούγεται, και ο οδηγός-ξεναγός σας θα σταματήσει με χαρά γι' αυτά. Μια ομάδα νάνων μαγκούστων μπαινοβγαίνει σε μια τερμιτοφωλιά, με τα μέλη της σε διαρκή επαγρύπνηση. Σαύρες agama, χαμαιλέοντες και πουλιά-υφαντές που χτίζουν φωλιές είναι μικρές ιστορίες που γεμίζουν τις ήσυχες ώρες ανάμεσα στις μεγάλες θεάσεις.
11
Πώς βρίσκουν τα ζώα οι οδηγοί και πώς εντοπίζονται οι θηρευτές
Το πώς βρίσκουν τα ζώα οι οδηγοί-ξεναγοί είναι κυρίως θέμα ανάγνωσης σημαδιών, όχι τύχης. Παρατηρούν τους κύκλους των γυπών, ακούν τις κραυγές συναγερμού της ιμπάλα, των πιθήκων και των πουλιών και κοιτούν φρέσκα ίχνη στη σκόνη. Προσέχουν προς τα πού κοιτούν όλες οι ζέβρες. Βοηθά και η επικοινωνία με ασύρματο ανάμεσα στους οδηγούς, και ένας καλός οδηγός θα σας πει ειλικρινά πότε μια θέαση είναι ήδη γεμάτη κόσμο και θα προτείνει μια πιο ήσυχη εναλλακτική.
Αν θέλετε να μάθετε πώς να εντοπίσετε λεοπάρδαλη, ψάξτε για το σχήμα που δεν ταιριάζει. Ένα κλαδί με εξόγκωμα, μια χλωμή ουρά που κρέμεται ή το φευγαλέο τρεμούλιασμα ενός αυτιού με λευκή άκρη. Οι λεοπαρδάλεις διαλέγουν ένα κλαδί πάνω από το γρασίδι και περιμένουν. Τα ίχνη θηρευτών στο έδαφος περιλαμβάνουν μια ξαφνική νευρική ακινησία ανάμεσα στα ζώα που βόσκουν, μια σειρά από γύπες στο έδαφος ή μια ύαινα που τρέχει με αποφασιστικότητα. Σαρώστε αργά με κιάλια και αφήστε το βλέμμα σας να ξεκουραστεί στις σκιές.
Η συμπεριφορά των ζώων στο σαφάρι αξίζει να παρακολουθείται όσο και ο κατάλογος ειδών. Προσέξτε τη λέαινα που σκύβει χαμηλά και σταματά, τον ελέφαντα που κουνά τα αυτιά και κουνά το κεφάλι για να σας προειδοποιήσει ή τη ζέβρα που σηκώνει την ουρά. Η σιωπή, το σβήσιμο των κινητήρων και είκοσι λεπτά σε μια θέαση συχνά αποκαλύπτουν περισσότερα από το να προχωρήσετε στην επόμενη. Κάντε ερωτήσεις στον οδηγό-ξεναγό σας, γιατί λατρεύουν να εξηγούν.
12
Η καλύτερη εποχή για παρατήρηση ζώων και ρεαλιστικές προσδοκίες
Η καλύτερη εποχή για παρατήρηση άγριας ζωής στην Τανζανία είναι συνήθως η ξηρή περίοδος από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο. Η παρατήρηση ζώων την ξηρή περίοδο είναι ευκολότερη γιατί το γρασίδι είναι κοντό, το νερό λιγοστό και τα ζώα συγκεντρώνονται κοντά σε ποτάμια και ποτίστρες. Ένα δεύτερο, συντομότερο παράθυρο από τον Ιανουάριο έως τον Φεβρουάριο είναι επίσης εξαιρετικό, με γέννες στις νότιες πεδιάδες της Σερενγκέτι. Οι πράσινοι μήνες από τον Μάρτιο έως τον Μάιο είναι πιο ήσυχοι, συχνά φθηνότεροι και καλοί για πουλιά, όμως το γρασίδι είναι ψηλό και ορισμένοι δρόμοι είναι αργοί.
Μια πρωινή εξόρμηση παρατήρησης ζώων είναι σχεδόν πάντα καλύτερη από μια απογευματινή. Οι θηρευτές είναι δραστήριοι τις δροσερές ώρες, το φως είναι απαλό και τα ζώα δεν έχουν ακόμη αποσυρθεί στη σκιά. Πολλοί ταξιδιώτες υποτιμούν και το πόσα έχει να δώσει μια μέρα στον Κρατήρα Νγκορονγκόρο ή στο Ταρανγκίρε όταν φεύγετε από το λοτζ με το πρώτο φως. Ρωτήστε αν ένα πικνίκ στο πάρκο ταιριάζει στο πρόγραμμά σας, γιατί γλιτώνει πολύτιμο χρόνο.
Τέλος, οι ρεαλιστικές προσδοκίες στο σαφάρι κάνουν το ταξίδι πιο ευτυχισμένο. Μπορεί να δείτε ένα κυνήγι την πρώτη μέρα και καμία γάτα την τρίτη. Μπορεί να περάσετε μία ώρα με έναν μόνο γατόπαρδο και να το λατρέψετε. Όσο περισσότερες ημέρες δώσετε σε ένα σαφάρι και όσο πιο ευέλικτοι είστε, τόσα περισσότερα θα σας δείξει η σαβάνα. Θα προτιμούσαμε να γυρίσετε σπίτι με λίγες βαθιές θεάσεις παρά με μακρύ κατάλογο σύντομων.
- Ιούνιος έως Οκτώβριος: η καλύτερη συνολικά παρατήρηση ζώων, διαβάσεις ποταμών στη βόρεια Σερενγκέτι.
- Ιανουάριος έως Μάρτιος: γέννες και θηρευτές στις νότιες πεδιάδες.
- Απρίλιος έως Μάιος: πράσινη περίοδος, λιγότερα οχήματα, ψηλό γρασίδι.
- Νοέμβριος έως Δεκέμβριος: σύντομες βροχές, αποδημητικά πουλιά, φρέσκα πράσινα τοπία.





