Kilimanjaro beklimmen: welke route kiest u?

De Kilimanjaro rijst op tot 5.895 m / 19.341 ft, en er zijn verschillende gebaande wegen naar de top. Lemala Safaris biedt er zes aan: de routes Machame, Lemosho, Marangu, Rongai en Umbwe, en de Northern Circuit. Op papier lijken de Kilimanjaroroutes sterk op elkaar, want ze eindigen allemaal op dezelfde kraterrand en geen enkele vraagt om touwen of technisch klimwerk. In de praktijk voelen ze heel verschillend, en de keuze die u maanden voor vertrek maakt, bepaalt uw hele beklimming.

De meeste mensen vragen welke Kilimanjaroroute het beste is, en het eerlijke antwoord is dat het afhangt van uw tijd, uw ervaring en wat u van de tocht verwacht. Sommige routes geven uw lichaam meer dagen om te wennen. Sommige laten u in hutten slapen. Sommige zijn rustig en andere druk. Een aantal past bij een fotograaf, andere bij een trekker met weinig vakantiedagen. In dit artikel zetten we de zes routes naast elkaar, zodat u er één kunt afstemmen op uw eigen situatie.

De allerbelangrijkste factor bij een beklimming van de Kilimanjaro is niet kracht, maar tijd op hoogte. Acclimatiseren is het proces waarmee uw lichaam went aan ijlere lucht, en dat laat zich niet versnellen. Wie langzaam hoogte wint en onderweg een of twee extra nachten neemt, heeft minder kans op ernstige hoogteziekte en voelt zich op de nacht van de top vaker sterk. Daarom hebben gidsen het steeds over hoeveel dagen u nodig hebt voor de Kilimanjaro voordat ze iets anders bespreken.

Twee gewoonten helpen. De eerste is pole pole, Swahili voor langzaam, langzaam: uw gids bepaalt een tempo dat bijna beschamend rustig aanvoelt, en dat is bewust. De tweede is het principe van klim hoog, slaap laag, waarbij u overdag naar een hoger punt loopt en voor de nacht terugkeert naar een lager kamp. Verschillende van onze routes hebben dat ingebouwd, en dat patroon is de reden dat de omweg via de Lava Tower op de Machame en Lemosho de moeite waard is. Geen van beide gewoonten garandeert iets, maar beide verbeteren uw kansen, en een langer reisschema maakt beide makkelijker.

De Machameroute, bijgenaamd de Whiskey Route, is ongeveer 62 km lang en begint bij Machame Gate op 1.800 m. U slaapt in tenten en doorkruist vijf klimaatzones, van regenwoud tot de met gletsjers bedekte topzone. De versie van zeven dagen verdeelt de zwaarste stukken over meer tijd, en voor fitte klimmers met recente hoogte-ervaring bestaat ook een variant van zes dagen. De route is druk in de piekmaanden, maar biedt het meest gevarieerde landschap en een goed klim-hoog-slaap-laag-patroon op de dag dat u de Lava Tower bereikt, op ongeveer 4.630 m.

De Lemoshoroute begint bij Londorossi Gate op 2.100 m aan de rustige westkant en is ongeveer 70 km lang. Er zijn varianten van zes, zeven of acht dagen, en de Lemosho van 8 dagen voegt een volle acclimatisatiedag toe op het Shiraplateau, waardoor veel gidsen haar hun persoonlijke favoriet noemen. De eerste dagen zijn mild en rustig, voordat het pad bij de Barrancomuur aansluit op de zuidelijke route. Als u Machame met Lemosho vergelijkt: Lemosho is langer, rustiger in het begin en vriendelijker voor de longen, terwijl Machame korter en wat directer is.

De Maranguroute is het oudste georganiseerde pad op de berg, ongeveer 64 km lang, en begint en eindigt bij Marangu Gate op 1.860 m. Het is de enige route met vaste slaapzalen in hutten, bij Mandara, Horombo en Kibo, en ze heeft de bijnaam Coca-Cola Route. Reizigers kiezen haar voor de bedden, de eenvoudige logistiek en het feit dat u langs hetzelfde pad naar beneden gaat als omhoog. De route duurt vijf of zes dagen en is de kortste van onze reisschema's.

We zijn liever duidelijk over de keerzijde. De opstijging gaat sneller dan op de langere routes met tenten, waardoor er minder tijd is om te acclimatiseren, en de slagingskans voor de route ligt over het algemeen lager. De hutten zijn gedeelde slaapzalen, dus oordoppen zijn verstandig. Kiest u tussen Marangu en Machame en bent u nog nooit hoog geweest, dan geeft Machame of Lemosho u betere kansen. Kies Marangu omdat u houdt van een klassieke, geschiedenisrijke beklimming, en overweeg in dat geval een extra dag op de berg.

De Kilimanjaroroute van 7 dagen waar de meeste mensen naar vragen is de Machame, maar ook de Rongai duurt zeven dagen. De Rongairoute komt vanuit het noorden binnen, bij de grens met Kenia, bij Rongai Gate (1.950 m), duurt zeven dagen en daalt af via Marangu Gate. De hellingen zijn droger, het pad is rustig en in het lagere bos leven dieren als olifanten, buffels en elanden. De klim wint geleidelijk hoogte en de laatste helling naar de rand is steiler dan op de zuidelijke lijnen. Dit is in de meeste seizoenen de rustigste Kilimanjaroroute, en de route die wij aanraden voor de regenmaanden.

De Umbweroute is de meest directe, ongeveer 54 km, en de zwaarste. Ze klimt vanaf de eerste stap steil door regenwoud en sluit bij Barranco Camp aan op de zuidelijke route. Ze past bij ervaren, goed geacclimatiseerde klimmers die al eerder hoog zijn geweest en weten hoe ze reageren, en het is de zwaarste Kilimanjaroroute die wij aanbieden. Ons plan van zeven dagen bevat een rustdag bij Barranco, en dat raden we aan boven de versie van zes dagen.

De Northern Circuit is de langste standaardroute, ongeveer 98 km, in acht, negen of tien dagen. Ze begint bij Londorossi Gate, draait om de rustige noordhellingen van Kibo heen en buigt naar het zuiden voor de top. De langzame opbouw en de extra dagen maken haar een sterke keuze voor een eerste beklimming als de tijd het toelaat, en het pad is vaak leeg. De prijs is simpelweg meer dagen van huis.

Bij de vraag hutten of tenten op de Kilimanjaro wordt de keuze grotendeels door de route bepaald. Marangu gebruikt gedeelde hutten. Elke andere route die wij aanbieden gebruikt vierseizoenententen, met schuimmatten, een eettent, een keukentent en een eigen toilettent die de crew bij elk kamp opzet. Op de Rongairoute slaapt u de nacht voor de top ook in de stenen hut bij Kibo. Tenten voelen dichter bij de berg, en de zorg van de crew maakt de kampen verrassend comfortabel, al zijn de nachten in de hogere kampen koud.

Een paar andere vaste kenmerken bepalen de dagen. U loopt met een kleine dagrugzak terwijl dragers de rest meenemen, en de plunjezak van elke trekker is beperkt tot 15 kg. Een bergkok bereidt bij elk kamp warme maaltijden. Ochtend en avond controleren de gidsen met een pulsoximeter het zuurstofgehalte en de algemene conditie van elke klimmer. Dat dagelijkse ritme van lopen, eten, rusten en gecontroleerd worden is op elke route ongeveer gelijk, en het is een van de redenen dat mensen de beklimming haalbaarder vinden dan ze verwachtten.

De drukte op de Kilimanjaro hangt af van de route en de maand. De zuidelijke lijnen, vooral Machame en Marangu, trekken van juli tot september de meeste klimmers. De rustigste Kilimanjaroroute is meestal de Northern Circuit of de Rongai, en de Lemosho blijft kalm tot ze samenkomt met de zuidelijke route. Als stilte u veel waard is, kies dan een langere of minder bewandelde route en vermijd de piekweken.

Voor landschap bieden Machame en Lemosho de grootste afwisseling, van bos en heidevelden tot de Barrancomuur en het Shiraplateau. De beste Kilimanjaroroute voor fotografen is waarschijnlijk de Lemosho of de Northern Circuit, door het licht op de open heide en de extra dagen om stil te staan, al past de Machame bij wie klassieke bergzichten wil. Bovenaan bereikt u Stella Point op 5.739 m, met de zon die zich over de oceaan uitspreidt, en loopt u het laatste stuk naar Uhuru Peak op 5.895 m. De afdaling van de Kilimanjaro is lang, meestal via Mweka Gate op 1.640 m, en uw knieën zullen u dankbaar zijn voor wandelstokken.

Het beste seizoen om de Kilimanjaro te beklimmen zijn de twee drogere perioden: eind juni tot oktober, en januari tot half maart. De luchten zijn helderder en het pad is steviger. Deze maanden zijn ook de drukste. Beklimmen in de regentijd is mogelijk, vooral op de Rongai, die het ergste van de regen ontwijkt, maar op de meeste andere lijnen krijgt u modder, wolken en koudere nachten. Uw touroperator moet eerlijk uitleggen wat u kunt verwachten in de maand die u kiest.

Mensen vragen graag naar de slagingskans voor de top van de Kilimanjaro. Schattingen lopen sterk uiteen tussen touroperators en bronnen, en wij noemen geen enkel cijfer, omdat een getal zonder context misleidt. Wat we wel kunnen zeggen, is dat langere routes met geleidelijke hoogtewinst, zoals de Lemosho en de Northern Circuit, het doorgaans beter doen dan kortere. Ook uw conditie telt. U hoeft geen topsporter te zijn, maar regelmatig wandelen met een beladen rugzak in de maanden voor vertrek maakt elke dag plezieriger. Hoogteziekte kan iedereen treffen, hoe fit ook, en daarom is tijd het belangrijkst.

Elke route komt samen in dezelfde laatste krachtsinspanning. De nacht van de top begint rond middernacht, in het donker en de kou, met een hoofdlamp en vele lagen kleding. U loopt langzaam, in een rij achter uw gids, over een steile helling van losse steenslag naar de rand. Voor bijna iedereen is dit het zwaarste deel van de reis, en het is net zozeer een test van geduld en slaap als van benen. De meeste klimmers bereiken Stella Point als de lucht begint op te klaren, en de wandeling naar de top duurt dan nog een stuk langs de kraterrand.

Hier betaalt uw routekeuze zich uit, of niet. Een klimmer die extra dagen op hoogte heeft doorgebracht, komt meestal kalmer, hongeriger en beter uitgerust bij het laatste kamp aan. Iemand die haast had, komt misschien aan met hoofdpijn, zonder eetlust en met weinig slaap. Eet het hele diner, drink meer water dan u wilt, vertel uw gids de waarheid over hoe u zich voelt en accepteer dat de beste gidsen een klimmer soms om veiligheidsredenen laten omkeren. De top bereiken is belangrijk, maar gezond thuiskomen is belangrijker.

De afdaling begint kort na de topfoto's. De meeste mensen dalen dezelfde ochtend af naar een lager kamp en lopen de volgende dag naar buiten. Lange dagen, pijnlijke knieën en droge kelen zijn normaal. Wandelstokken helpen, en ook het aanhouden van uw lagen tot u echt onder de kou bent. Bij de poort ontvangt u een topcertificaat als u de top hebt bereikt, staat een chauffeur klaar, en een warme douche en een koud drankje in uw hotel smaken beter dan u zich kunt voorstellen.

Beklimt u de Kilimanjaro voor het eerst, dan raden we meestal de Lemosho van 8 dagen of de Machame van zeven dagen aan, want beide geven uw lichaam tijd. Wilt u de makkelijkste Kilimanjaroroute op papier, dan wijzen mensen vaak naar Marangu, vanwege de hutten en de matige hellingen, al is makkelijk voor de benen niet hetzelfde als makkelijk voor de longen. Een beginnende trekker die de hutten aantrekkelijk vindt, kan toch voor Marangu kiezen met een extra dag. Een Kilimanjaroroute voor beginners moet altijd dagen boven snelheid stellen. Bent u fit, ervaren op hoogte en wilt u een zwaardere uitdaging, dan is de Umbwe het antwoord, en voor een lange, rustige, intense trektocht springt de Northern Circuit eruit.

Weinig tijd hebben voor de Kilimanjaro komt vaak voor. Een Machame van zes dagen of een Marangu van vijf dagen past in een krappe vakantie, maar beide laten weinig marge, dus wees eerlijk tegenover uzelf over die afweging. Kunt u nog één dag vinden, neem die dan. Moet u tijdens de lange regentijd klimmen, dan is de Rongai de verstandige keuze. En als uw plan een safari, een strandverblijf of een chimpanseetocht erna omvat, laat het ons dan vroeg weten, zodat we de onderdelen goed kunnen ordenen, met de berg eerst en de rest als beloning.

Wat een goede touroperator biedt, is net zo belangrijk als de route. Let op inbegrepen parkkosten, een hoofdgids met een assistent-gids voor elke drie trekkers, en een drager voor elke trekker. Let op een bergkok, goede tenten voor vier seizoenen en noodzuurstof in flessen die het team meedraagt. Vraag of de gidsen zijn opgeleid in eerste hulp in de wildernis en of het zuurstofgehalte twee keer per dag wordt gecontroleerd. Vraag hoe de dragers op de Kilimanjaro worden behandeld, betaald en uitgerust, en of hun lading beperkt is.

Vraag ook naar het plan, niet alleen naar de prijs. Een goede touroperator praat u een route uit die niet bij u past, vertelt u eerlijk over het weer in uw maand en geeft ruim van tevoren een uitrustingslijst. Hij herinnert u eraan dat een eigen verzekering onmisbaar is en dat fooien voor de bergcrew apart zijn. Weet u nog niet welke route de juiste is, vertel ons dan uw data, uw ervaring en uw zorgen, en wij adviseren u eerlijk.