Hoe zwaar is de Kilimanjaro? Moeilijkheidsgraad en slagingspercentage

De Kilimanjaro is geen technische klim. Op de standaardroutes zijn geen touwen, geen stijgijzers en geen klimvaardigheden nodig. Het is een lange wandeling omhoog op een heel grote berg, en de top van Uhuru Peak ligt op 5.895 m / 19.341 ft. De uitdaging is niet de techniek, maar de hoogte, de kou, de lengte van de dagen en de topnacht.

U moet fit genoeg zijn om meerdere dagen achter elkaar vijf tot acht uur per dag te wandelen met een lichte dagrugzak, en op de topdag nog tien tot veertien uur te kunnen lopen. Dat vraagt een stevige algemene conditie, maar geen topsporterniveau.

Mensen vragen graag naar het slagingspercentage voor de top. De schattingen lopen sterk uiteen tussen organisaties en bronnen, en wij noemen geen enkel getal, omdat een getal zonder context misleidt. Hoe organisaties succes tellen, welke routes ze meetellen en hoeveel dagen ze toestaan, het verandert allemaal het antwoord.

Wat we wel kunnen zeggen, is dat langere routes met geleidelijke hoogtewinst, zoals de Lemosho en de Northern Circuit, doorgaans beter scoren dan kortere. Meer dagen betekent meer tijd om te acclimatiseren, en acclimatisatie is de allerbelangrijkste factor. Vraag bij het vergelijken van organisaties hoe zij succes definiëren en bijhouden.

Hoogteziekte, officieel acute bergziekte, komt op de Kilimanjaro veel voor. Vroege signalen zijn vaak hoofdpijn en misselijkheid, gevolgd door duizeligheid, vermoeidheid, verlies van eetlust en slecht slapen. Milde klachten zijn niet ongewoon en nemen vaak af met rust, vocht en een langzamer tempo. De regel is eenvoudig: vertel het uw gids meteen en klim niet hoger als uw klachten erger worden.

Ernstigere signalen vragen om onmiddellijk ingrijpen, en de behandeling is snel afdalen. Een goede organisatie controleert dagelijks de gezondheid van de groep, met zuurstofmetingen 's ochtends en 's avonds bij elk kamp, en heeft noodzuurstof bij het team. Wij geven geen medisch advies, dus praat vóór vertrek met uw eigen arts.

De topnacht is voor bijna iedereen het zwaarste deel van de reis. Meestal wordt u rond middernacht wakker, eet u iets, trekt u al uw lagen aan en vertrekt u met een hoofdlamp in de kou en het donker, om in een lange rij langzaam een steile helling op te lopen richting de kraterrand. De meeste klimmers bereiken Stella Point op 5.739 m wanneer het eerste licht doorbreekt, en de wandeling naar Uhuru Peak duurt daarna nog een stuk langs de rand.

Niet iedereen haalt de top, ook niet met uitstekende training en een goede gids. Weer, gezondheid en hoogte kunnen allemaal de uitkomst bepalen. Keert u om, dan hebt u toch een serieuze trektocht gemaakt en goed oordeel getoond. De top halen is belangrijk, maar gezond thuiskomen is belangrijker.

Een schema van 12 weken is voor de meeste mensen een verstandige lengte. Bouw een basis op met regelmatig wandelen en krachttraining, verhoog de belasting met weekendwandelingen van twee tot vier uur met een dagrugzak, en voeg in de laatste maand opeenvolgende wandeldagen toe, die de vermoeidheid van dag drie op de berg nabootsen. Loop uw bergschoenen in, oefen met de dagrugzak die u gaat dragen en bouw in de laatste week af.

De verzekering moet trekking tot 6.000 m, evacuatie en medische zorg uitdrukkelijk dekken. Praat vroeg met uw arts, vooral als u een hart-, long- of bloeddrukaandoening hebt, zwanger bent of regelmatig medicijnen gebruikt.