Park Narodowy Ruaha

Z powierzchnią 20 226 km² Ruaha należy do największych parków narodowych Tanzanii i do największych chronionych obszarów dzikiej przyrody na kontynencie. Mimo to jest zaskakująco cicha. Na odległym południu spotykają się tu ekosystemy Afryki Wschodniej i Południowej, więc lista zwierząt wygląda inaczej niż gdziekolwiek na północnej pętli. Wszystko kręci się wokół rzeki Wielka Ruaha, która przecina park w połowie i decyduje o tym, gdzie gromadzi się życie.

Liczby robią wrażenie. Szacuje się, że w Ruaha żyje około jednej dziesiątej wszystkich pozostałych na świecie lwów, co tworzy jedną z najgęstszych populacji na świecie. Zagrożone likaony występują tu licznie, lamparty są tak pospolite jak w znacznie słynniejszych rezerwatach, a stada słoni liczące tysiące sztuk wędrują do rzeki i z powrotem przez cały rok. Kudu wielkie i małe oraz antylopy końskie i szablorożce dopełniają zestaw, którego próżno szukać w okolicach Serengeti.

Niewiele osób odbywa tę podróż, więc przejażdżki mają prawdziwie dziki charakter. Obserwowanie, jak stado lwów układa się na popołudnie albo jak wataha likaonów przemierza busz bez innego samochodu w pobliżu, jest tu normą, a nie szczęśliwym trafem. Sam krajobraz przyciąga: baobaby rozsiane po wzgórzach, lasy nadrzeczne podążające za wodą i skaliste skarpy wyznaczające horyzont, surowszy i bardziej urozmaicony niż otwarte równiny północy. W niektórych rejonach możliwe są piesze wędrówki z przewodnikiem dla tych, którzy chcą poznać teren na własnych nogach.

Od czerwca do października to najlepszy czas na wizytę. Rzeka się kurczy, a zwierzęta od niej zależne tłoczą się przy pozostałej wodzie. Znaczenie ma też odległość: większość gości przylatuje małym samolotem, zamiast pokonywać długi transfer drogowy. Ruaha jest dla doświadczonych podróżnych i dla wszystkich, którzy szukają prawdziwie odległego rozdziału poza utartymi szlakami. Często łączy się ją z Nyerere, a razem tworzą dwie osie południowej pętli.